logotype

W związku z wydarzeniem profanacji w Milejczycach, a także ku wzmocnieniu wiary eucharystycznej chciałbym polecić książkę bp. Athanasiusa Schneidera pt. Corpus Christi. Komunia święta i odnowa Kościoła. Warszawa 2015 (Przeł. J. Bałemba SDB).

Książka jest niewielkiego formatu, a treść jej została zmieszczona na stu dwudziestu stronach. Pomimo jednak skromnych rozmiarów, temat podjęty przez autora jest bardzo ważki, dotyczy bowiem Komunii świętej w Kościele katolickim. Chodzi między innymi o reakcję na obecne w praktyce zachodniego Kościoła nadużycia, szczególnie udzielanie Komunii świętej na rękę. Jednak głównym celem tej książeczki, jak się wydaje, było wskazanie na istotny związek, jaki zachodzi między kultem eucharystycznym a rozwojem Kościoła. W sformułowaniu negatywnym brzmiałaby ta teza: kryzys Kościoła to kryzys Eucharystii. Zatem chodzi tu nie tylko o najbardziej skrajnie negatywne zachowania wobec Najświętszego Sakramentu, ale o ogólną tendencję. Jeśli kult rośnie, proces rozwoju Kościoła idzie w dobrym kierunku, jeśli natomiast maleje, trzeba się niepokoić o przyszłość. Kolejne wnioski, jakie się rodzą postulują przekroczenie kategorii opisu, a przejście do konkretnej formacji eucharystycznej indywidualnej i ogólnochrześcijańskiej.

„Eucharystia jest prawdziwym sercem żyjącego Kościoła. Jeśli konkretne przejawy kultu Boga obecnego w Eucharystii są redukowane, serce to doznaje zranienia. Aby uzdrowić serce Kościoła naszych czasów, trzeba uzdrowić sposób traktowania Jezusa Eucharystycznego obecnego w konsekrowanej Hostii. Bo Hostia konsekrowana – w każdej, nawet najmniejszej swojej cząstce – to sam Pan” (z tekstu książki)

 

Jeśliby szukać centrum wokół którego powstał katolicyzm, z pewnością należałoby wskazać na ofiarę Mszy świętej oraz wynikający z niej kult Najświętszego Sakramentu. Kościół to z jednej strony rzeczywistość duchowa, z drugiej to także struktura organizacyjna. Oba czynniki są ze sobą wewnętrznie powiązane i nie mogą istnieć bez siebie, chociaż nie są do siebie redukowalne. Mówi się współcześnie o sakramentalnej cesze Kościoła, biorącej swój charakter z Ursakramentu Jezusa Chrystusa (połączenie natury boskiej z ludzką). Eucharystia to właśnie sakrament zjednoczenia określonej materii z samym Bogiem (ściślej rzecz biorąc to transsubstancjacja, czyli zmiana substancji chleba w Ciało Pańskie, a wina w Krew).

Żeby nie znużyć trudnymi określeniami, których w samej pozycji nie znajdziemy, wręcz przeciwnie, została napisana językiem prostym, warto przytoczyć samą strukturę i kilka cytatów. Przede wszystkim samą treść bp. Schneidera poprzedza doskonała przedmowa pióra kard. Raymonda Leo Burke’a, znanego obrońcy katolickiej ortodoksji i wielkiego czciciela Eucharystii, także sprawowanej w nadzwyczajnej formie (tzw. ryt trydencki). Przypomina on określenie soborowe, że Najświętsza Eucharystia to fons et culmen (źródło i szczyt) całej ewangelizacji, wszystko zatem musi do niej zmierzać i w niej znajdować swoje dopełnienie. Z niej także płynie cała moc słowa Bożego i świadectwa życia. Rozwinięciem Mszy świętej jest adoracja (ad-oratio) eucharystyczna (J. Ratzinger). Sam autor – biskup z Kazachstanu zwrócił swoją uwagę na niewłaściwe sposoby przyjmowania Komunii świętej, co powoduje dalsze konsekwencje, czyli 1) redukcję lub zanik wszelkich gestów czci i adoracji; 2) utratę wiary w Rzeczywistą Obecność, szczególnie wśród dzieci i młodzieży (!), w efekcie przyjmowanie Komunii jak każdego innego pokarmu; 3) liczne wypadki utraty partykuł Hostii, a w konsekwencji ich profanacja przez zaprzestanie używania pateny przy udzielaniu Komunii świętej; 4) rosnąca liczba przypadków kradzieży Przenajświętszej Hostii. Ostateczna teza książki sprowadza się do stwierdzenia, że Chrystus w Komunii świętej czyni się najmniejszym, najsłabszym i najbardziej bezbronnym spośród ludzi, dlatego do Niego stosuje się określenie opcja preferencyjna na rzecz najuboższych. Książka zawiera kilka modlitw, zwłaszcza wynagradzającą za grzechy niegodnego przyjmowania i profanacji. Zachęcam do lektury i jak największej czci wobec Najświętszego Sakramentu. Quantum potes,tantum aude! (św. Tomasz: na ile możesz, na tyle się odważ)

ks. Rafał Pokrywiński

2018  Parafia św. Andrzeja Boboli w Siemiatyczach  .;R